Bericht van Hans Schönfeld: ‘Gerard Bouman’


De Sublime Berichten: maandag t/m vrijdag om 9.30 uur: experts uit alle hoeken van de samenleving met een frisse kijk op de wereld. Vandaag Hans Schönfeld, onze insider bij de Nederlandse politie.

Goedemorgen luisteraars. Voor mij is vandaag een trieste dag. Ik vertrek zo dadelijk naar de begrafenis van Gerard Bouman, mijn vorige baas. Hij overleed verleden week, enkele weken nadat hij getroffen werd door een zware hartaanval. Hij was de eerste korpschef van de landelijke politie die in 2013 werd gevormd en haalde mij naar Den Haag als zijn persoonlijk adviseur. De politiek dacht vooral aan centrale macht over de politie en mogelijke bezuinigingen op de begroting. Men koesterde de illusie dat de grootste reorganisatie in ons land ooit -de politie is namelijk het grootste bedrijf in ons land- wel eventjes in een jaar of twee zou kunnen worden afgerond en geld zou opleveren. Gerard was in die tijd de juiste man op de juiste plaats. De politie had een markant iemand als Gerard nodig, als een rots in de branding tegen het verbale geweld van Ivo Opstelten, Fred Teeven en hun hebberige en bemoeizuchtige ambtenaren. Het duurde dus langer die reorganisatie en het werd ook duurder dan verwacht.

Na de komst rustigere typen bewindspersonen besloot Gerard Bouman om per 1 februari 2016 als korpschef te stoppen. Een nieuwe fase, een nieuwe baas. Triest was dat een half jaar later werd besloten te onderzoeken of hij en/of de ministers de opstelling van de Centrale Ondernemingsraad hadden gekocht. Voor mij was meteen duidelijk dat er van het kopen van de ondernemingsraad door Gerard geen sprake was. Gerard was de meest eerlijke korpschef die ik ooit heb meegemaakt. Juist hij was wars van persoonlijke luxe en flauwekul. Hij was iemand- en gelooft u me dat is schaars in de hogere kringen- die altijd deed wat hij had toegezegd. Een man een man, een woord een woord. Hij heeft zich ellendig en eenzaam gevoeld tijdens dit onderzoek. Dat is niet gezond geweest en heeft wellicht bijgedragen aan de fatale hartaanval en zijn te vroege dood.

Gerard Bouman, een jongensachtige zeer ervaren man. Zeg maar ruwe bolster met een blanke pit, die het heerlijk vond om op zijn motorfiets even uit zijn dak te gaan op de Duitse autobaan, omdat daar geen maximum snelheid bestaat. Een man die zich werkelijk zijn hele leven heeft ingespannen voor onze en uw veiligheid. Eerst als agent, daarna als officier en hoofdofficier van justitie, toen als korpschef in Den Haag, chef van de AIVD en tenslotte als eerste landelijke korpschef. Gerard, je was meest eerlijke baas die ik ooit heb gehad. Waren er maar meer zoals jij.


De muziek van de vooruitgang luister je op Sublime FM!